Биреўге азар бериў

Шайх Ибраҳим Ҳаққый жаслығында Исмайыл Фақируллаҳ ҳәзиретке шәкирт болған еди. Бир күни устаз оған суў алып кел, деп айтты. Ол булақтан гүзесине суў алып атырғанда бир ат минген адам келип, «Атымды ҳүркиттиң» деген сылтаў менен Ибраҳимди ийтерип жиберди. Оның гүзеси жерге түсип сынды. Ол жас бала болғанлықтан жылап устазының алдына барды.

- Не болды, балам? - сорады устаз.

- Булақтан суў алып атырсам, ат минген бир адам мени ийтерип жиберди, гүзе қолымнан түсип сынды.

- Гүзе сынғаннан кейин сени ийтерип жиберген адамға бир нәрсе дедиң бе?

- Яқ ҳеш нәрсе демедим.

- Бир аўыз да сѳз айтпадың ба?

- Яқ.

- Онда тез артыңа қайт, сол атлы адамға бир нәрсе деп кел.

Исмайыл Фақируллаҳтың бул гәпи сол жерде отырғанлардың ҳәммесин ҳайран қалдырды. Ибраҳим илажсыз жуғырып булақтың басына барды. Атлы адам атын суўғарып турған екен. Ибраҳим сѳйлей алмай азмас турды, бирақ бәрибир ҳеш нәрсе дей алмай артына қайтты.

- Оған сѳйледиң бе? - сорады устазы.

- Яқ.

- Ўақытты ѳткермей, оған бир жаман гәп айтып кел.

Ибраҳим және жуғырып булақтың басына барды. Қараса, сол атлы адам жерде жатыр. Оған жақынласты, оның басы жарылып, жерде ѳлип жатыр екен. Буны кѳрип қорқып кеткен Ибраҳим устазының алдына барды ҳәм оның жерде ѳлип жатырғанын кѳргенин айтты.

- Ҳәй, балам-ай, бир гүзе ушын бир адамды ѳлтирдиң, бир аўыз жаман сѳз айтқаныңда, бәлким, бул ҳәдийсе болмаған болар ма еди?! — деди устазы. Шәкиртиниң түсинбей турғанын кѳрген устаз оған түсиндирип берди:

- Бир адам басқаны наҳақ қапа етсе, жылатса, зулым кѳрген оған ҳеш нәрсе қылмаса яки қыла алмаса, оның кеўли азарланғаны ушын Аллаҳ таала залымнан оның ҳақын алып береди. Гүзеси сынған Ибраҳим атлы адамға ең қурмағанда «Не қылып қойдың?!» дегенде, сол адам ѳзиниң атының тепкисинен аман қалған болар ма еди...

  • 756 мәрте оқылды

Paziylet.uzҚарақалпақстан мусылманлары қазыяты веб-сайты