САҒЫНЫШ

Жасың өткен сайын артыңа қарап, айырым нәрселерди еслеп, бүгинги күн менен салыстырады екенсең. Аллаҳ таалаға шексиз шүкирлер болсын, турмысымыз жақсы, адамлар қәўетерсиз, тоқшылықта ҳәм тынышлықта жасап келмекте. Қызық тәрепи сонда бизлер бир-биримизди менсинбей, менменсиреп кетпедик пе? Мен бул сораўды көбирек өзиме беремен. Адамлар, соның ишинде, аға-инилер бир-биримизди қашан қалыс изледик?

Исенбесеңиз, ең жақыныңызға қоңыраў етип көриң, ол дәрҳал: «Менде не жумысың бар еди?» деп сорайды. Сиз оған: «Ҳеш, бир аўҳалыңды сорап қоймақшы едим», десеңиз, исенбейди. Телефонди қойғаныңыздан соң азанға шекем: «Бул бийкарға қоңыраў қылмады», деп қайта-қайта ойланып шығамыз. Усы ўақытта қыялыма жаслық ўақытымызда, көз алдымызда сәўлеленген бир ўақыя сǝўлеленди...

Қоңсымыз Мырза атаның кемпири Хайринис әже бар еди. Кемпир-ғарры оқымыслы болып, қыстың күнлери печтиң әтирапында бизлер түсинбейтуғын арабша китапларды заўықланып оқып отыратуғын еди. Хайриниса әже азаннан басына үлкен орамалды таслап, қоңсыларының есиклерин бирме-бир қағып, ғәплет басып жатпаң, бала-шағаларыңыз аман ба, жақсы жатып турдыңыз ба, деп айланып шығатуғын еди.

Келинлер ҳәзир үлкен әже келеди деп, есиклерин ашып, суў сеўип, сыпырып қоятуғын еди. Қанша мирәт етсе де, ҳеш кимниң үйине кирместен, есиктиң алдында ҳал-аўҳал сорасып қайтатуғын еди. Сол ўақытта Хайринис әжени түсинбеген екенбиз. Мине, усы аманлық күнлерде Хайриниса әжелер жетиспей атыр, мен иш-ишимнен оларды сағынып, жасайман...

Ҳайтмурат Ережепов. Интернет материяллары тийкарында таярлаған Имам Бухарий атындағы Ташкент ислам институты талабасы.
  • 159 мәрте оқылды

Paziylet.uzҚарақалпақстан мусылманлары қазыяты веб-сайты