ҚУРБАНЛЫҚ – АЛЛАҲҚА ЖАҚЫНЛЫҚ

Қурбанлық тап закат сыяқлы ҳижраттың екинши жылында Мадинада шәрият бойынша ҳақ ҳәм туўры ибадат сыпатында қабыл етилген. Бул ибадат Китап, сүннет ҳәм ижма менен турақлы. Қурани каримде марҳамат етиледи:

إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ * فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ * إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ

“Биз саған Каўсарды бердик. Бас Рәббиңе қалыс намаз оқы ҳәм жанлық сой. Әлбетте, сени жаман көрип, айыплаўшының арқасы кесик”. (Мәнис аўдармасы “Тафсири ҳилол”дан алынды).

«Каўсарды» ды түсиндириўшилеримиз «көп жақсылық» деп айтқан. Пайғамбарлық, Қуран, ҳикмет, үмметтиң көплиги, шәпәәт ҳәм Пайғамбарымызға берилген басқа шексиз жақсылықлар да усылар қатарынан.

«Бас, Рәббиңе намаз оқы ҳәм жанлық сой».

Уламаларымыз усы аяты каримадағы «намаз»дан мақсет, қурбан ҳайыты намазы, «жанлық»тан мақсет қурбанлыққа сойылатуғын ҳайўан, деген.

Мазҳабымыз уламалары ҳүр, муқим (орнықлы), бай мусылман адамға қурбанлық етиў ўәжип, деген.

Соның менен бирге, Пайғамбар саллаллаҳу алайҳи ўасаллам өзиниң басқа ҳәдислеринде:

«Қурбанлық етиңлар! Себеби, ол атаңыз Ибраҳимниң сүннети», деген.

Қурбанлық Аллаҳ таалаға жақын болыў ушын ғана етиледи. Аллаҳ таала бендениң қурбанлығына зәрүр емес, бәлки бендениң өзи қурбанлық себебинен берилетуғын ажр-саўапқа зәрүр.

Айша разияллаҳу анҳадан рәўият етиледи. «Набий саллаллаҳу алайҳи ўасаллам:

«Адамзат қурбанлық күни қан шығарыўдан көре Аллаҳқа мақулырақ жумыс еткен емес. Әлбетте, ол (ҳайўан) лар қыямет күни шақлары, жүни ҳәм туяқлары менен келеди. Әлбетте, қан жерге түсиўден алдын Аллаҳтың ҳүзириндеги мәканға жетер. Оны шын кеўилден шығарың», деди». (Термизий рәўияты).

Жабир разияллаҳу анҳудан рәўият етиледи. «Набий саллаллаҳу алайҳи ўасаллам сойыў күни еки шақлы, ала қойды сойды. Екеўин жүзлестиргеннен соң:

«Әлбетте, мен жүзимди аспан ҳәм жерди жаратқан Илаҳқа, Ибраҳимның миллетинде болған, туўры жолға бейим болған ҳалымда жүзлендирдим ҳәм мен мушриклерден емеспен. Әлбетте, мениң намазым, ибадатларым, өмир ҳәм өлимим әлемлердиң Рәбби Аллаҳ ушын. Оның шериги жоқ. Әне соған буйырылғанман. Ҳәм мен ең алдынғы мусылманларданман. Ҳәй, бар Илаҳ, бул Сеннен ҳәм Саған Муҳаммадтан ҳәм оның үмметинен. Бисмиллаҳи ўә Аллаҳу Акбар», деди соң сойды». (Абу Даўыт ҳәм Ибн Можа рәўият еткен).

Қурбанлықтың көплеген пазыйлетлери бар. Инсанлар ортасында меҳир ҳәм муҳаббатты пайда етеди. Өкпе-гийнени кетиреди. Қурбанлық етиўшиниң мәртебе ҳәм абырайын көтереди. Гүналар төгилиўине себеп болады.

Қурбанлық етиў байларға орынланыўы ўәжип болғаны жарлыларға жеңилликдур. Усының менен бирге муқәддес динимизде қурбанлыққа ылайық, қәдир болмағанлар да өкситилмейди.

Қурбанлықтың пазыйлетлерин еситип саҳабалардан бири Пайғамбар саллаллаҳу алайҳи ўасалламға сораў берди:

«Айтыңшы, мен урғашы манийҳадан өзге зат таппасам, оны қурбанлық етемен бе?» деди».

(«Манийҳа» биров тәрепинен саўып ишип турыў ушын берилген саўын ҳайўан).

Пайғамбар саллаллаҳу алайҳи ўасаллам бул сораўға:

«Яқ!» деп жуўап берди ҳәм:

«Бирақ, шашыңды ҳәм тырнақларыңды аласаң. Муртыңды қысқартасаң. Әне сол, Аллаҳтың алдында сениң қурбанлығыңның түўел болғаны», деди».

Илайым, халқымыздың турмысы және де пәраўан болып, қурбанлық етиўге қәдир болыўшылардың саны көбейиўин Аллаҳ несиб етсин.

Шаҳобиддин Парпиев, Асака районы бас имамы.

Muslim.uz cайтынан.

  • 158 мәрте оқылды

Paziylet.uzҚарақалпақстан мусылманлары қазыяты веб-сайты