Еккенде жоқ, тиккенде жоқ, қырманда таяр...

Бир күни ҳәмме кешки аўқатты жеп болғаннан соң, үйдиң әдетине көре ғарбыз жеў ушын дастурханға отырдық. Азамат ажағасы атызынан алып келген «келин бармақ» деп халық тилинде айтылатуғын жүзимге көзи түсти. Көрди де: «апа мынаны жуўып бере аласыз ба» деди.

Сонда анасы: «Әлбетте, балам жуўып беремен» деди. Бала жүзимди ишке алып кирди де, дастурханның үстине қойды, әкеси ҳәм өзи жей баслады. Улуғбектың ғарбыз кесип атырғанын көрген әкеси «мен ғарбыз жеймен, балам сен жейбер» деди де, өзи жегиси келип турған болса да перзентим тойып жесин деп, әсте ғарбыз тәрепке бурылды.

Бир ўақытта Улуғбек жүзим жеп отырған үкеси Азаматқа қарата: «Еккенде жоқ, тиккенде жоқ, қырманда таярсаң я!» деди. Сонда бала ҳайран болды да, жеп атырған жүзими тамағынан өтпей тығылып қалды.

Үкеси индеместен: «Мен тойдым, аўқат көп жеп жиберген екенмен, басқа зат жей алмай атырман», деди де, орнынан турып сыртқа шығып кетти.

Азамат сыртқа шықты да кеўли бир өксинди. Өйткени өзиниң туўысқаны болған, бир қарыннан таласып түскен ажағасы Аллаҳ оған дийқаншылығынан неъмат қылып берген Қудайдың рысқын қызғанды. Соң Аллаҳ таалаға шүкир айтты да, болған ўақыяларды умытып ишке кирди.

Әзийзлер бул ўақыядан биз мөмин-мусылманлардың алатуғын пайдамыз: «Сөйлегенде ол ким екенине итибар берип аўзымыздан шығып атырған сөзди ойланып сөйлеўимиз керек».

Және бир алатуғын пайдамыз: «Ол ким болыўына қарамастан, туўысқанларымыз ба, қоңсымыз ба ямаса басқа инсанлар болса да дастурхан басына отырғанда Аллаҳ таала берген несийбелерине шүкир деп, Өзи берген несийбелерден қызғанбастан бирге бөлисип жеў.

Өйткени қызғаншақлық, сықмарлық мақталатуғын сыпат емес. Бәршемиз бундай жаман иллетлерден узақ жүриўимиз тийис.

Аллаҳ таала бәршелеримизди Өзиниң берген несийбелерине шүкир ететуғын бенделеринен қылсын!

Ҳайтмурат Ережепов,

Имам Бухарий атындағы Ташкент ислам институты 2-курс талабасы.

  • 449 мәрте оқылды

Paziylet.uzҚарақалпақстан мусылманлары қазыяты веб-сайты