Мешит әдебин Имам Бухарий ҳәзретлеринен үйренейик!

Бәршемизге белгили, мешит мусылманлар ушын сыйыныў мәканы болып, ол жерде тек ғана Аллаҳ таалаға ықлас пенен сыйынады. Сол себепли де, мешит - Аллаҳтың үйи, деп итиқат етиледи. Сол орында, мешитке кириўдиң намазхан әмел етиўи керек болған әдеплери болып, буған намазханның руўхый ҳәм физикалық жақтан пәк болыўы мысал болады. Бул ҳаққында уллы имамларымыз өмиринен биз ушын гөззал үлгилер жүдә көп болып, төменде усылардан бирин келтиремиз.

Бул үлги уллы бабамыз, ҳәдис илми султаны Имам Бухарий рахматуллаҳи алайҳ ҳаққында болып, ўақыяны өткен әсримиз шайықларынан бири Абдулфаттаҳ Абу Ғудда раҳимаҳуллаҳ өзиниң Имам Абу Абдуллаҳ Муҳасибий қәлемине тийисли “Рисалатул мустаршидин” мийнетинде жазған түсиндиримесинде келтиреди:

“Имам Бухарий раҳимаҳуллаҳтың әмеллери ҳаққында айтылғанда, буған Қарый Ибн Ҳажарнинг “Саҳиҳи Бухарий” түсиндирмесинде Имам Бухарий ҳаққындағы рәўиятлары жеткиликли. Қарый: “Муҳаммад ибн Мансур сондай дейди: “Биз мешитлерден биринде Абу Абдуллаҳ Бухарий менен бирге едик. Бир адам сақалы арасынан нәпак затты алды да, оны жерге таслады. Имам Бухарийға нәзер салдым. Ол биресе жердеги затқа қарарды, биресе әтираптағы адамларға қарарды. Ақыр-ақыбетинде, адамлар ғәплетте турғанында, жерден сол затты алып, қалтасына салып қойды. Мешиттен шыққанда, оны қалтасынан шығарып, жерге таслағанын көрдим”, деп айтады.

Көрип турғанымыздай, Имам Бухарий ҳәзретлери мешитти нәпәк затлардан асырады. Маған не, деп итибарсызлық етпеди. Бул болса, оның илими, әмели, тақўасы қаншелли екенлигинен дерек береди. Сол себепли де, Аллаҳ таала бизлерге өзиниң саўаплы бенделерине ериўди буйырады:

أولئك الذين هدى الله فبهداهم اقتده

“Әне усылар Аллаҳ ҳидаят еткенлер. Бас, олардың ҳидаятына ериңлер”[1].

[1] Шайх Муҳаммад Садық Муҳаммад Юсуф. Тафсири Ҳилол.

Muslim.uz сайтынан Қанлыкөл районы «Ешим ахун» жоме мешити имам-хатиби Нуғман Наимов таярлады.

  • 80 мәрте оқылды

Paziylet.uzҚарақалпақстан мусылманлары қазыяты веб-сайты