Мөмин нәсиятқа әмел етеди

Жобир ибн Абдуллаҳ разияллаҳу анҳудан рәўият етилген ҳәдиси шарипте, Ҳәзрети Пайғамбарымыз саллаллаҳу алайҳи ўасаллам: “Мөмин мөминниң жақыны болып табылады, ҳеш бир жағдайда оның нәсиятын жерде қалдырмайды”, (“Жомиь ас-сағир” 2/157), деп марҳамат еткен.

Динимизде мөминлер бир-бири менен аға-ини киби. Солай екен, мөминлер арасындағы ҳақыйқый мүнәсибет туўысқан бирадарлары мүнәсибети сыяқлы болыўы керек. Ҳәтте оннан да зыядалаў болыўы керек. Усының нәтийжесинде бирадарын ҳүрметлеў, оған гөззал қатнаста болыў, оның алдында кишипейил болыў, өзиниң ҳәм аға-инисиниң абырайын қорғаў сыяқлы оның да ҳүрметин қорғаў мөминлик, бирадарлық шәртлеринен болып табылады.

Бундай бирадарлық Расулуллаҳ саллаллаҳу алайҳи ўасаллам ҳәзретлери Мадинаға барған ўақытларында саҳабаи кирам ортасында енгизилген. Бундай ҳақыйқый бирадарлықты дүнья бир мәрте көрди. Тағы бир мәрте көриўи, бәлки, тек жәннетте нәсип етер. Себеби. бул бирадарлық Меккеде бары-жоғын қалдырып, тек Аллаҳтың разылығы ушын ҳижрат еткен меккели эмигрантлар (келгинди) менен оларды қушақ ашып күтип алған Мадина халқы - ансорлар арасында жүзеге келди. Исламға жәрдем бергени ушын мадиналы мусулманлар ансор - жәрдемши деп аталды. Мадиналы ансор меккели эмигрант бирадарына бары-жоғын тапсырып, ҳақыйқый бирадарлық ҳүрметин көрсеткен болса да, Мекке халқы - эмигрантлар өзлерине көрсетилген бул инсаний бирадарлықка миннетдаршылық билдириў менен бирге, бирадарларына артықша жүк болмаўы ушын саўда-сатық пенен шуғыллана баслады. Бираз ўақыттан кейин болса олардың өзлери басқа мүтәжлерге жәрдем бере баслады. Эмигрантлардан ҳәзрети Абдурраҳман ибн Авф (Аллаҳ одан разы болсын) Шам сапарынан келген саўда буйымларын түйелери менен бирге Мадина мүтәжлерине тарқатқан.

Инсан кемшиликсиз болмаўы ҳақыйқат. Бирақ мусылман өз бирадарындағы базы кемшиликлерди жүзине салмайды. Бәлким, қолай бир пайытта, қолай тил менен жеке өзине айтады ҳәм нәсият етеди. Бирадарының қәте-кемшилигин әшкара етиў билимсизлердиң ҳәрекети болып табылады. Буның пайдадан көре зыяна көбирек болады. Себеби, ортада қызғаныш, ашыў-қаслық, жәнжеллер келип шығыўы мүмкин. Сол себепли нәсият етиўшилер, қолай бир мәўритте, шырайлы сөз бенен өзиниң кемшиликлерин де бираз мысал етип, оны өзинен суўытып, узақластырмайтуғын дәрежеде нәсият етиўи керек. Себеби, бәршемиз нәсиятқа зәрүрмиз.

Бир-биримизди туўры түсинген ҳалда туўры жолға шақырыўымыз да динимиз әмри, дүнья ақыретимиздиң бахты ушын зәрүр. Аллаҳ таала ҳәммемизге сондай гөззал минез-қулық ийеси болыўымызды несиб етсин.

Muslim.uz сайтынан Нөкис районы «Имам ийшан» жоме мешити имам-хатиби Алымжан Салимов таярлады.

  • 207 мәрте оқылды

Paziylet.uzҚарақалпақстан мусылманлары қазыяты веб-сайты