Алымды жылатқан бала

Пакстанлы илимли бир алым Пайғамбарымыз саллалаҳу алайҳи ўасалламды зыярат етиў ушын Мадинаи Мунаўўараға келипти. Бир күни сыртқа шығып, Мадина қусларына нан усақларын берип атырып, бир балаға кѳзи түсти, ол бала сол нан усақларын терип жеп отырған еди. Алымның жүрек-баўыры езилип, балаға реҳими келипти. Баланы алдына шақырып, қарнын тойдырғаннан соң оның кимлигин сорапты. Бала әкесиниң жоқлығын, шаңарағының үлкен екенлигин, анасының оларды бағыўға қурбы жетпейтуғынлығын айтыпты. Сонлықтан бала ѳзин-ѳзи бағыўға мәжбүр екен.

Сонда алым балаға ҳәр күни оның алдына келип қарны тойғанша аўқатланып кетиўди айтыпты. Солай етип, алымның балаға мийрими түсипти ҳәм бир күни балаға: «Мениң менен бирге Пакстанға жүр, ол жерде қыйыншылық кѳрмейсең, және мен саған илим үйретемен», — депти. Бала оған қуўаныпты, бирақ ол алымға анасынан рухсат алыў кереклигин айтыпты. Олар бирге баланың анасының алдына барыпты. Анасы ѳмир қыйыншылықларынан жүдә шаршаған, түскин ҳалда отырған еди.

Алымның усынысын еситип, қәлби нурланыпты. Перзентиниң кѳшеде гезип жүрмеўи, үсти-басы пүтин болыўы, сондай-ақ дин илимин оқып алым болыўы оны жүдә қуўандырды. Алым елине қайтыўдан алдын оның алдына келип мынадай депти:

— Пакстанда ойыншықлар барма?

— Аўа бар.

— Ол жерде балалар ойнаў ушын майданша барма?

— Аўа бар.

— Ол жерде таза кийимлер кийеменбе?

— Аўа, мен саған ең жақсы кийимлерди алып бериўге ҳәрекет етемен. Бала қуўанып үйине қайтыпты. Бир аз ўақыт өтип бала және алымның алдына келип:

— Ол жерде Пайғамбарымыз саллалаҳу алайҳи ўасаллам мешитлериниң көк гүмбезлери барма?

— Жоқ, бизде ол жоқ, сонлықтан да мен Пайғамбарымыз саллалаҳу алайҳи ўасалламды зыярат етиў ушын Мадинаға келдим!

Бала индемей қалыпты, аз ғана ўақыт ойланып, былай деп жуўап берипти:

— Мен ойыншықсыз, кийимсиз, үйсиз жасай аламан, бирақ Пайғамбарымыз саллалаҳу алайҳи ўасалламның мешитиниң көк гүмбезлерисиз жасай алмайман, қәлбим қәлеген ўақытта баратуғын Набий алайҳиссаламның мешитлерисиз жасай алмайман. Мени кешириң, мен сиз бенен Пакстанға бара алмайман.

Баланың бул сѳзлеринен тәсирленген алым жылапты, себеби оның балаға айтар сѳзи қалмаған, оның балаға Пайғамбарымыз саллаллаҳу алайҳи ўасалламның равзалары есесине беретуғын ҳеш нәрсеси жоқ еди.

Islam.uz сайтынан Даўытбай Беканов таярлады.

  • 242 мәрте оқылды

Paziylet.uzҚарақалпақстан мусылманлары қазыяты веб-сайты