Ислам дининен бахыт тапқан ҳаял

Ата-анам рус миллетиниң адамлары еди. Әлбетте, мен де олардың перзенти болғанлықтан олар исенген динде болғанман. Ата-анам айрым себеблерге кѳре жаслайымнан ажырасып кеткен. Бизлер шаңарақта еки қыз, анам ҳәм кемпир апам жасар едик. Ѳмиримниң ҳидаятқа шекем болған аралығын ибрат ушын қысқаша сѳйлеп бермекшимен. Бирақ исениң, ол мәўритлерди еслегим де келмейди. Ѳтмишмте жүдә қыйын қара күнлер болды…

Кѳп ўақтым түнги клубларда ѳтетуғын еди. Ер балалардан досларым кѳп еди. Ертели-кеш бирге ойнап-күлкиден босамас едик. Ислам дининдеги айрым қайтарылған, маҳрам ҳәм намаҳрам деген түсиниклер биз ушын қызық емес еди. Бул жолдың және де қараңғырақ жолларына қоңсым Малика мени жетеклеп кирди, жолдан урды, жаслығым, шоқлығымнан пайдаланды. Оның менен бирге жазда таўға шығып, дем алыў режесин артығы менен орынладық. Шох болғанлықтан кѳпшиликтиң итибарында едим. Дем алып, ҳәтте спиртли ишимлликлерди ишер едик. Кейин билсем, Малика кѳримсиз, мен шырайлы болғанлығым ушын пулдар адамларды таўып, есесине дараматлы болар екен. Он алты жасымда шохлығым есесине улым Саша туўылды. Жас ана болыўыма себебши болған жигит пенен турмысым узаққа созылмады. Себеби, бизлерди бағыўға имканы жоқ, бийталап, кѳше бийзары еди. Бирақ қәйин енем ақлығын жүдә жақсы көрип, қолынан келгенинше бизлерге қарасты.

Қулласы және тѳркинеме қайттым. «Үйренген әдет қалама…» дегениндей Малика менен және ески әдетимизди басладық. Күнлердиң биринде бир қоңсымның үйине бир зат алыў ушын кирдим. Ол ҳаялды алдыннан таныйман, ҳәр көргенимде ҳәўес етип қарап, қыялымда ҳәр қыйлы пикир сезер едим. Қоңсым бес ўақыт намазды қалдырмас, бәрше әўрет жерлерин жаўып, үлгили ѳмир кеширер еди. Оның тәртипли ѳмири, Аллаҳқа исеними, туўры сѳзлиги, маған берген нәсиятлары ишиме жыллылық сала баслады.

Күнлер ѳтип, ишимде ғул-ғула басланды. Енди ишкиликпазлық, ойын-күлкиге, улыўма, ҳеш нәрсеге қызығыўшылығым қалмады. Ҳәр ўақыт сол қоңсымның үйине барып сѳзлерин тыңлағым келеди. Сол арада Ислам динин қабыл еттим. Ислеген гүнаҳларымнан қатты ҳазарланған қәлбим: «Аллаҳ мени кеширерме екен?...» деген саўаллар ойына шѳкти.

Бир күни ѳзимде күш топлап, қоңсымның қасына бардым.

— Апа, Аллаҳ мени кеширерме екен? - дедим кѳзимнен тынымсыз жас аға баслады.

Мениң ҳәмме қылмысларымнан хабардар Муслима апа болса:

— Қуръаны кәриймде Аллаҳтың: «Иллә, сондан (күпирден) кейин тәўбе етип, (қәтелерин) дүзетсе, әлбетте, Аллаҳ кеширимли ҳәм меҳрибан затдур» (Ал Имран сүреси, 89 аят) деген ўәдеси бар. Егер пушайманлығыңыз, ықласыңыз шын болса, қайтып өтмиштеги ислерге қол урмасаңыз, қуда қәлесе, тәўбелериңиз қабыл болады.

Керисинше, сол өтмиштеги ѳмирге және қайтсаңыз, Аллаҳ тааланың: «Әлбетте, ийман келтиргенлеринен кейин (және) күпирге қайтқан, соң күпирлигин ислеген кимселердиң тәўбеси сира қабыл етилмес. Әне солар адасқан (түсиниксиз) лар» (Ал Имран сүреси, 90-аят) деген хабарландырыў да бар.

Бул жолда енди жүдә итибарлы боласыз, сиңлим деди. Соң: — Әўел, Ислам динин қабыл еткениңизден жүдә қуўанышлыман. Бирақ ески гүнә ислериңизге қайтып, ийманыңызды қәўипке қоймаң, Намаҳрамлар менен ҳеш ушраспаң. Мени айтты дерсиз, егер ҳалал жүрсеңиз, сондай бахытқа ерисезиз, ҳәмме сизге ҳәўес етеди», — деп айтты.

Бул сѳзлерден ѳзимди жеңил сездим, «Қуда қәлесе, қайтып өтмиштеги ислерге қол урмайман», деп ѳзиме сѳз бердим.

Еки жыллық ибадатым, Жаратқанға болған күшли исенимим, шын ықлас пенен тәўбе етиўим себеп Аллаҳ мени сыйлықлады. Бир жигитке турмысқа шықтым, қыз перзентли болдым. Қәйин енем-қәйин атам келин болыўыма қатты қарсылық билдирди. Себеби, перзенти үйленбеген ҳәм мениң қара өтмишим олардың қулақына жетип барған еди.

Арадан еки жыл ѳтти. Намаз оқыўды, ораза тутыўды үйрендим. Дурыс, бул ислер басында бир қанша қыйыншылық туўдырды. Балам Сашаны суннет еттик. Апам ҳәм мусылман болды, Дүньяда кѳп инамлар ишинде бийбаҳа инамларға ерискенимизден жүдә қуўаныштаман.

Ата-енем перзентиниң пикиринен қайтпаслығын билип, олар турмыс қурыўымызға разы болды. Турмысымыздың дәслепки айларында-ақ ата-енемниң кеўлин табыўға еристим. Мусылман қәйин атам-қәйин енем мени ҳәм перзентимди жүдә қәдирлеп ѳз перзентиндей кѳрди. Ѳмирлик жолдасым менен ислам дини көрсетпелерине әмел етип жасап атырғаным ҳәм усындай күнлерге жеткеним ушын Рәббиме шексиз ҳәмд сәнелер айтаман. Ислам буншелли гөззал ҳәм пәклик дини болмаса…».

Даўытбай Беканов
Muslim.uz сайтынан Қарақалпақстан мусылманлары қазыяты хызметкери таярлады

  • 553 мәрте оқылды

Paziylet.uzҚарақалпақстан мусылманлары қазыяты веб-сайты